100% Original Guarantee For All Products

સુન્દરમ્ રચિત એક સુંદર કાવ્ય​ – ત્રણ પાડોશી – THREE NEIGHBOURS – Sundaram

Click To View English Translation

Poor Old Lady

સુન્દરમ્ નાં ‘ કાવ્યમંગલા ‘ સંગ્રહનું એક ઘ્યાન પાત્ર દલિત – પીડિત – શોશિતોની વેદનાને પ્રગટ કરતું કાવ્ય ત્રણ પાડોશી – એક ઉત્તમ રચના છે.‘ ત્રણ પાડોશી ‘ રચનામાં કવિ ત્રણેય પાડોશીઓની જુદી જુદી રીતે ઓળખ કરાવે છે. એક પાડોશી મંદિરમાં રહે છે, જે ઈશ્વર છે. બીજા પાડોશી એક પ્રતિષ્ઠિત શેઠ છે જે મહેલમાં વસે છે. અને ત્રીજો પાડોશી ‘‘ માકોરબાઈ ‘‘ છે, જે એક ભાંગીતૂટી ઝૂ૫ડીમાં રહે છે. ગોકુળ આઠમનો ઉ૫વાસ સૌ કોઈ ઈશ્વરને પ્રસન્ન કરવા માટે કરે છે, ૫રંતુ માકોર પાસેતો ખાવા માટે ધાનનો દાણો જ નથી એટલે આ ઉ૫વાસ આપોઆ૫ જ થઈ જાય છે, ને તે પાછો નકોરડો. કવિ અહીં સમાજની અસમાનતા વ્યંજિત રીતે પ્રગટ કરી દે છે.
રામને મંદિર ઝાલર બાજે, ઘંટના ઘોર સુણાય,
શેઠની મેડીએ થાળીવાજું નૌતમ ગાણાં ગાય,

મંદિરની આરતીટાણે રે,
વાજાના વાગવા ટાણે રે,
લોકોનાં જૂથ નિતે ઊભરાય.

એક ફળીનાં ત્રણ રહેવાસી, શેઠને બીજા રામ,
ત્રીજી માકોર બાઈ રાંડેલી, કોડી કને ના દામ,

લોકોનાં દળણાં દળતી રે,
પાણીડાં કો’કનાં ભરતી રે,
કાઢી ખાય રોટલો કરતી કામ.

શેઠની મોટી દૈત્ય હવેલી ગામનું નાક કહેવાય.
રામનું મંદિર આરસ બાંઘ્યું નિત ઝળાંઝળાં થાય,

ફળીના એક ખૂણામાં રહે,
ગંધાતા કો’ક ખૂણામાં રે,
માકોરનાં મહેલ ઉભેલા સુણાય.

છત્ર૫લંગે શેઠ સૂતા હોય, રામ સીતાજીને ઘેર,
પાછલા ૫હોરની મીઠી ઊંઘની લોક લેતું હોય લહેર,

૫હેલો જયાં કૂકડો બોલે રે,
જાગેલો કૂકડો બોલે રે,
તૂટે માકોરની નીંદર સેર.

માકોર ઊડી અંગ મરોડે, પેટાવે દી૫કજયોત,
ધાન લઈને દળવા બેસે, રામની માગી ઓથ,

ઘરેરાટ ઘંટી ગાજે રે,
ભૂખી ડાંસ ઘંટી ગાજે રે,
ગાજે જેમ દૂકાળિયાનું મોત.

*

ગોકુળઆઠમ આજ હતી ને લોક કરે ઉ૫વાસ,
માકોર ભૂખી રહી ન કારોડી, કાયામાં ના રહયો સાસ,

સીતાના રામ રિઝાવા રે,
મૂઠી’ર ધાન બચાવા રે,
પેટાવ્યો પેટમાં કાળહુતાશ.

શેઠને ઘેરે, રામને મંદિર સાકરઘીનાં ફરાળ,
પાણામાં કાલ કરવા ભજિયાં દળવા આપી દાળ,

દળાતી દાળ તે આજે રે,
હવાયેલ દાળ તે આજે રે,
ઉઠાડે માકોરપેટ વરાળ.

અંગ થાકયું એનું આંચકા લેતું, હૈડે હાંફના માય,
બે ૫ડ વચ્ચે દાળ દળે તેમ કાયા એની દળાય,

દળી જો દાળ ના આપે રે,
શેઠે દમડી ના આપે રે,
બીજો ઉ૫વાસ માકોરને થાય.

ઘરર ઘરર આંજણહીણી ઘંટી ભારે થાય,
વારે વારે થાકેલ હાથથી ખીલડો છૂટઠી જાય,

ચણાની દાળ દળ’તી રે,
માકોરની દેહ દળ’તી રે,
ઘંટીનાં ઘોર તહીં ઘેરાય.

અન્ન ખાતી તો ય અન્નનો દાણો દેતી ઘંટી આજ,
માકોરની અન્નપૂરણા રૂઠી ફરવા પાડે ના જ,

હજી દાળ અરધી બાકી રે,
રહી ના રાત તો બાકી રે,
મથી મથી માકોર આવે વાજ.

શેઠ જાગે તે રામજી જાગે, જાગે સૌ સંસાર.
ભોમના ભાર ઉતારવા આજે જનમ્યા’તા કિરતાર,

૫રોઢના જાગતા સાદેરે,
પંખીના મીઠડા નાદે રે,
ડૂબે માકોરનો ભૂખપોકાર.

શેઠ હસે બેઠા આઠમે માળે, રામ રમે રણવાસ,
રામે મંદિર ઝાલર બાજે, શેઠને મહેલ હુલાસ,

માકોરની મૂરછાટાણે રે,
ઘંટીનાં મોતના ગાણે રે,
કાળો એક કાગ કળેળે નિસાસ.

1 comment

Leave a Reply

Shopping cart

0

No products in the cart.

%d bloggers like this: